ΠΕΟ στη Λαύρα: όταν «αντί για χορωδία τραγουδάει το μαγνητόφωνο»
Οι ενορίτες διώχθηκαν από τη Λαύρα, οι μοναχοί δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στους ναούς. Αντ' αυτού υπάρχει μια χούφτα «μοναχών» της ΠΕΟ.
Η ΠΕΟ δεν παύει να προκαλεί θλιβερή έκπληξη. Μετά την απόκτηση πρόσβασης στην Κάτω Λαύρα, εκεί εισήχθησαν νέες τάξεις. Τώρα στις ακολουθίες αντί για χορωδία χρησιμοποιούν φωνογράφημα. Ένας ειδικά εκπαιδευμένος άνθρωπος κάθεται και πατάει εγκαίρως το κουμπί αναπαραγωγής. Στα σχόλια της μετάδοσης στο FB κάποιοι αγανακτούν (μάλιστα δικοί τους, από την ΠΕΟ), ότι «αντί για χορωδία τραγουδάει το μαγνητόφωνο», ενώ σε άλλους αρέσει ακόμη και αυτό – το φωνογράφημα έχει ηχογραφηθεί σε μεγάλο καθεδρικό ναό και ακούγεται όμορφα.
Εδώ όμως υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα από το απλό «όμορφα – μη όμορφα». Η εκκλησιαστική χορωδία δεν είναι απλώς μισθωτοί ψάλτες, αλλά συμμετέχοντες στη θεία λατρεία, και μάλιστα – άνθρωποι που εκπροσωπούν κατά τη λατρεία ολόκληρη την προσευχόμενη κοινότητα. Στην ιδανική περίπτωση, στην ακολουθία πρέπει να ψάλλουν όλοι «εν ενί στόματι και μιά καρδία». Και ακριβώς έτσι τελούνται οι Θείες Λειτουργίες σε πολλές αγροτικές ενορίες, όπου δεν υπάρχουν επαγγελματίες ψάλτες. Ναι, δεν ακούγεται τέλεια, αλλά στην προσευχή συμμετέχουν όλοι.
Στην Κάτω Λαύρα μέχρι πρόσφατα, όπως αρμόζει σε μοναστήρι, έψαλλε μοναχική χορωδία. Έψαλλε εκ μέρους ολόκληρης της αδελφότητας.
Τι συμβαίνει τώρα; Οι ενορίτες διώχθηκαν από τη Λαύρα, οι μοναχοί δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στους ναούς. Αντ' αυτού υπάρχει μια χούφτα «μοναχών» της ΠΕΟ. Ενορίτες σχεδόν δεν έχουν, και κατά συνέπεια, αντί για κοινή προσευχή αναγκάζονται να ανοίγουν «το τραγούδι του μαγνητοφώνου».
Πνευματική ερείπωση.