Φάκελος για τον Θεό: πώς οι προφήτες είδαν τη Γέννηση του Χριστού 700 χρόνια πριν από το γεγονός
Γιατί η Παλαιά Διαθήκη δεν είναι μια βαρετή προϊστορία, αλλά ένα «spoiler» για το Ευαγγέλιο, και πώς τα αρχαία κείμενα λειτουργούν ως συντεταγμένες για τη συνάντηση με τον Δημιουργό.
Έχουμε συνηθίσει να αντιλαμβανόμαστε τη Βίβλο ως δύο διαφορετικά βιβλία κάτω από ένα εξώφυλλο. Η Παλαιά Διαθήκη μας φαίνεται κάτι αυστηρό, μακρινό και περίπλοκο, ενώ η Καινή – οικεία και κατανοητή. Αλλά στην πραγματικότητα η Βίβλος – είναι ένας ενιαίος οργανισμός. Η Παλαιά Διαθήκη έθεσε τα θεμέλια, και η Καινή έχτισε πάνω σε αυτά το σπίτι. Η πρώτη προετοίμασε την ανθρωπότητα για τη Συνάντηση, και η δεύτερη την κατέγραψε.
Τώρα, όταν βρισκόμαστε στο κατώφλι των Χριστουγέννων, είναι η κατάλληλη στιγμή να ξεσκονίσουμε τους αρχαίους κυλίνδρους. Αυτό δεν είναι απλώς ένα αρχείο. Είναι «φάκελος για τον Μεσσία», που συντάχθηκε εκατοντάδες χρόνια πριν από τη γέννησή Του. Αν διαβάσουμε προσεκτικά τις προφητείες, μπορούμε να βιώσουμε πραγματικό σοκ: πόσο ακριβώς, μέχρι τις λεπτομέρειες, ο Θεός περιέγραψε την έλευσή Του στον κόσμο.
Ας ανοίξουμε αυτά τα αρχαία κείμενα και ας δούμε τα Χριστούγεννα μέσα από την οπτική των προφητών.
Το αίνιγμα του Ησαΐα: το αδύνατο είναι δυνατό
Περισσότερο από όλους για την έλευση του Χριστού γνώριζε ο προφήτης Ησαΐας. Τον αποκαλούν ακόμη και «ευαγγελιστή της Παλαιάς Διαθήκης». Έζησε τον 8ο αιώνα π.Χ., αλλά έγραφε σαν να στεκόταν στη φάτνη στη Βηθλεέμ.
Όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και μία φορά τη χριστουγεννιάτικη λειτουργία, έχει ακούσει αυτά τα λόγια: «Ιδού, η Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει Υιό, και θα τον ονομάσουν: Εμμανουήλ» (Ησ. 7:14). Σε αυτή τη φράση κρύβονται δύο τεράστια αινίγματα, που προβλημάτισαν τους σοφούς της αρχαιότητας.
- Το πρώτο αίνιγμα: Παρθένος και Μητέρα. Πώς μπορεί μια άμωμη Παρθένος να γεννήσει; Αυτό αντιβαίνει στους νόμους της φύσης. Εδώ ο προφήτης υποδεικνύει το μοναδικό κατόρθωμα Αυτής, που αποκαλούμε Θεοτόκο. Η Μαρία διατήρησε την υπόσχεση της αγνότητας, γινόμενη το καθαρότερο δοχείο, στο οποίο μπορούσε να χυθεί η Θεία χάρη. Όπως ακριβώς παρατήρησε ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: «Γέννησε Αυτόν, που πριν από όλους τους αιώνες γεννήθηκε από τον Πατέρα, και παρέμεινε Παρθένος».
- Το δεύτερο αίνιγμα: Το όνομα. Γιατί ο προφήτης λέει «Εμμανουήλ», ενώ γνωρίζουμε τον Σωτήρα με το όνομα Ιησούς; Το θέμα είναι ότι «Εμμανουήλ» – δεν είναι τόσο όνομα με την έννοια του διαβατηρίου, όσο τίτλος, ορισμός της ουσίας. Στα εβραϊκά σημαίνει «Ο Θεός είναι μαζί μας».
Σκεφτείτε το: αυτό είναι το ευαγγέλιο της Παλαιάς Διαθήκης!
Αυτό είναι το μανιφέστο του Θεού, που δεν ήθελε να παραμείνει κάπου εκεί, στα σύννεφα. Κινούμενος από αγάπη, έγινε «μαζί μας». Έγινε όπως εμείς, για να μας βγάλει από το σκοτάδι.
Η επαγγελματική κάρτα του Μεσσία
Ο ίδιος Ησαΐας μας δίνει μια εκτενή περιγραφή Αυτού, που θα γεννηθεί. Αυτό μοιάζει με κατάλογο τίτλων, αλλά καθένας από αυτούς μας αποκαλύπτει μια πτυχή της προσωπικότητας του Χριστού.
«Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς – Υιός εδόθη εις ημάς· η εξουσία είναι επί των ώμων αυτού, και θα τον ονομάσουν: Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ αιώνιος, Άρχων ειρήνης» (Ησ. 9:6).
Ας αποκωδικοποιήσουμε αυτά τα ονόματα, για να καταλάβουμε ποιον περιμένουμε:
- Θαυμαστός. Αυτό υποδεικνύει ότι ο Χριστός – δεν είναι απλώς «καλός άνθρωπος» ή «σοφός δάσκαλος». Η φύση Του είναι υπερφυσική. Είναι – Θαύμα, που δεν χωράει στα πλαίσια της γήινης λογικής.
- Σύμβουλος. Έχει απαντήσεις σε όλες τις αδιέξοδες ερωτήσεις μας. Είναι Αυτός, που γνωρίζει την έξοδο από κάθε λαβύρινθο της μοίρας.
- Θεός ισχυρός. Ο προφήτης αποκόπτει κάθε αμφιβολία: Το βρέφος στη φάτνη – είναι ο Παντοδύναμος Θεός. Στην αδυναμία Του κρύβεται δύναμη, ικανή να ανατρέψει το σύμπαν.
- Πατήρ αιώνιος. Είναι – Πηγή ζωής, που δεν εξαρτάται από το χρόνο.
- Άρχων ειρήνης. Είναι – ο μοναδικός Κυβερνήτης, που μπορεί να συμφιλιώσει τον άνθρωπο με τον Θεό και να σταματήσει τον πόλεμο στην καρδιά μας.
Βασιλιάς με ποιμαντική ράβδο
Αν ο Ησαΐας ζωγράφιζε το πορτρέτο του Μεσσία, τότε ο συγγραφέας των Ψαλμών αποκάλυπτε τις σχέσεις Του με τον Ουρανό.
Στον 44ο ψαλμό (στη μετάφραση των Εβδομήκοντα – 45ος) διαβάζουμε: «Ο θρόνος Σου, Θεέ, είναι αιώνιος· η ράβδος της δικαιοσύνης – η ράβδος της Βασιλείας Σου» (Ψαλμ. 44:7).
Εδώ ακούγεται ξανά η επιβεβαίωση της Θεότητας: Ο Μεσσίας αποκαλείται Θεός, και η Βασιλεία Του – αιώνια.
Αλλά προσέξτε το σύμβολο – «ράβδος». Στην βιβλική παράδοση αυτό δεν είναι μόνο το σκήπτρο του βασιλιά, με το οποίο τιμωρούν ή διατάζουν. Είναι επίσης και η ράβδος του ποιμένα, με την οποία καθοδηγούν τα πρόβατα και απομακρύνουν τους λύκους. Η προφητεία μας ζωγραφίζει μια εκπληκτική εικόνα: Ο τρομερός Κυβερνήτης του κόσμου είναι ταυτόχρονα και ο φροντιστικός Ποιμένας για καθέναν από εμάς.
<p
