Πώς η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιμετωπίζει τον δεύτερο γάμο;
Πρωθιερέας Βαντίμ Γκλάντκι σχετικά με το γιατί η Εκκλησία δεν καλωσορίζει, αλλά επιτρέπει τους δεύτερους γάμους, και πώς να προσεγγίζουμε σωστά την ειδική ακολουθία του γάμου των δευτεροπαντρεμένων;
Η Εκκλησία δεν επικροτεί τους επαναληπτικούς γάμους και δεν τους θεωρεί κανονικούς. Αυτό είναι φυσικό, διότι το ιδανικό της χριστιανικής οικογενειακής ζωής ήταν πάντα ο μοναδικός, αδιάλυτος γάμος – μια ένωση βασισμένη στην πίστη και την αγάπη για όλη τη ζωή. «Ό,τι συνέζευξε ο Θεός, άνθρωπος να μην το χωρίζει» (Ματθ. 19:6). Επομένως, οι εκκλησιαστικοί κανόνες, για παράδειγμα, δεν επιτρέπουν την ιεροσύνη σε όσους βρίσκονται σε δεύτερο γάμο ή είναι παντρεμένοι με διαζευγμένη, και απαγορεύουν την είσοδο σε νέο γάμο μετά την αποδοχή του ιερατικού αξιώματος.
Ωστόσο, η Εκκλησία με ποιμαντική ευσπλαχνία επιτρέπει στους λαϊκούς έναν επαναληπτικό γάμο υπό ορισμένες συνθήκες (μοιχεία ενός εκ των συζύγων, θάνατος κ.λπ.). Αυτός δεν θεωρείται ως κανονικός, αλλά ως συγκατάβαση στην ανθρώπινη αδυναμία – μια παραχώρηση που υπαγορεύεται από την αγάπη και τη συμπόνια προς τον άνθρωπο, του οποίου η πρώτη ένωση διαλύθηκε. Το ίδιο το γεγονός της αποδοχής ενός τέτοιου γάμου – είναι ήδη μαρτυρία ότι η Εκκλησία δεν απορρίπτει, αλλά αποδέχεται, ευλογεί και δίνει τη δυνατότητα να δημιουργηθεί μια νέα οικογένεια εν Χριστώ.
Η τελετή του γάμου των δευτεροπαντρεμένων μοιάζει με την κανονική, αλλά απουσιάζουν ορισμένες επίσημες στιγμές (για παράδειγμα, δεν τοποθετούνται στέφανα) και περιέχει ειδικές προσευχές μετανοίας. Αυτό είναι φυσικό, διότι ο άνθρωπος δεν διατήρησε τη χάρη του πρώτου γάμου, και τώρα η Εκκλησία του υπενθυμίζει τη σοβαρότητα της ευθύνης – ώστε να μην επαναλάβει τα προηγούμενα λάθη και να δεχθεί με ευγνωμοσύνη αυτό το νέο δώρο.
Παράλληλα, δεν πρέπει να αισθάνεται κανείς μειονεκτικά. Αυτό είναι το ίδιο με το να θεωρεί κανείς ταπεινωτική την εξομολόγηση επειδή συνδέεται με την αναγνώριση της αμαρτίας του. Αντίθετα, το νόημα αυτής της ιδιαίτερης τελετής – δεν είναι η τιμωρία, αλλά η καθοδήγηση, η κάθαρση και ο αγιασμός της νέας συζυγικής ζωής. Η Εκκλησία, ως στοργική Μητέρα, δίνει μια δεύτερη ευκαιρία, καλώντας σε μεγαλύτερη σοφία, υπομονή και ευθύνη, ώστε η νέα ένωση να είναι ισχυρή και ευλογημένη.
